Γκιζάνι Έργο Life-Φύση Κέντρα Ενημέρωσης Έργο Γαδουράς Παιχνίδι
 
Έρευνα Πεδίου Κατανομή Βιολογία Γενετική Απειλές Μέτρα Προστασίας Βιβλιογραφία

 

Γενετική σύσταση

Έως σήμερα έχει μελετηθεί η γενετική σύσταση των πληθυσμών του γκιζανιού από τα ρέματα της Απολακκιάς, του Λουτάνη, του Γαδουρά, του Αργυρού, του Κρεμαστινού, του Κόνταρη (περιοχή Σαψιού), και του Χα, καθώς και του πληθυσμού που ζει στην υδατοδεξαμενή της Αγίας Ελεούσας. Έγιναν γενετικές αναλύσεις του ολικού και μιτοχονδριακού DNA (mtDNA) με τις μεθόδους RAPD και RFLP-PCR, αντίστοιχα.

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων και με τις δύο μεθόδους έδειξε ότι υπάρχει μια εξαιρετικά χαμηλή γενετική ενδο-πληθυσμιακή ποικιλομορφία και μια πολύ μεγαλύτερη δια-πληθυσμιακή γενετική διαφοροποίηση, με καθήλωση διαφορετικών αλληλόμορφων του πυρηνικού DNA και απλότυπων του mtDNA σε όλους τους πληθυσμούς. Η καθήλωση αυτή προϋποθέτει πλήρη γενετική απομόνωση των πληθυσμών με απουσία γονιδιακής ροής μέσω εμπλουτισμών ή/και πρόσφατα φαινόμενα στενωπού (απότομη μαζική μείωση του μεγέθους των πληθυσμών) που αυξάνουν το βαθμό της αιμομειξίας και οδηγούν σε πλήρη απώλεια ορισμένων γενότυπων ή απλότυπων και στην καθήλωση ορισμένων άλλων. Η μείωση της γενετικής ποικιλομορφίας ενός πληθυσμού συνιστά από μόνη της σοβαρή απειλή για τον πληθυσμό αυτό, καθώς μειώνει ταυτόχρονα και τη δυνατότητά του να αντεπεξέλθει σε τυχόν δυσμενείς περιβαλλοντικές αλλαγές.

Η μέθοδος RAPD έδωσε πολλούς διαγνωστικούς δείκτες (αλληλόμορφα γονίδια απόντα από όλα τα άτομα ενός πληθυσμού και παρόντα σε όλα τα άτομα ενός άλλου), οι οποίοι με τους κατάλληλους συνδυασμούς μπορούν να ταυτοποιήσουν πλήρως έναν πληθυσμό.

Σύμφωνα με όλα τα δεδομένα, οι πληθυσμοί της Απολακκιάς και της Αγίας Ελεούσας είναι οι περισσότερο γενετικά διαφοροποιημένοι σε σχέση με τους υπόλοιπους, ακολουθούμενοι από τον πληθυσμό του Λουτάνη. Οι πληθυσμοί της Απολακκιάς και της Ελεούσας πρέπει να έχουν περάσει μια μακρά περίοδο απομόνωσης, με έλλειψη ροής γονιδίων και (σημαντικών τουλάχιστον) δράσεων εμπλουτισμού από άλλους πληθυσμούς.

Οι γενετικές αναλύσεις αποδεικνύουν ότι τα ψάρια της Αγίας Ελεούσας δεν μεταφέρθηκαν εκεί από το ρέμα Λουτάνη (όπως ανέφεραν παλαιότερες μελέτες), αλλά από ένα τοπικό ρέμα που σήμερα είναι σχεδόν ξερό, εκτός από ένα μικρό κομμάτι του που τροφοδοτείται από την υπερχείλιση της υδατοδεξαμενής. Το ρέμα της Ελεούσας συνδεόταν στο παρελθόν με το ρέμα Πλατύ που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού. Ο Πλατύς είναι το μόνο ρέμα στο οποίο δεν βρέθηκαν καθόλου γκιζάνια. Ο πληθυσμός της Ελεούσας πρέπει να αποτελεί το μοναδικό τμήμα που απέμεινε (σε ένα ημι-φυσικό περιβάλλον) από ένα φυσικό πληθυσμό που ζούσε παλαιότερα στο σύστημα του ρέματος Πλατύ και σήμερα έχει εξαφανιστεί. Κατά συνέπεια και ο πληθυσμός της Ελεούσας πρέπει να αντιμετωπιστεί ξεχωριστά, όσον αφορά τη διαχείριση και την προστασία του, και να αποφευχθεί κάθε δράση εμπλουτισμού του από οποιονδήποτε άλλον πληθυσμό του νησιού.

Οι πληθυσμοί του Αργυρού και του Κρεμαστινού είναι πανομοιότυποι σε επίπεδο μιτοχονδριακού DNA (έχοντας τον ίδιο μοναδικό απλότυπο) και αρκετά όμοιοι σε επίπεδο πυρηνικού DNA. Οι πληθυσμοί του Χα και του Κόνταρη δείχνουν να είναι αρκετά όμοιοι ως προς το μιτοχονδριακό, αλλά να διαφέρουν ως προς το πυρηνικό DNA.

Δεδομένης της γεωγραφικής κατανομής και των πληροφοριών από την παρούσα γενετική μελέτη, αρκετοί από τους πληθυσμούς ίσως βρίσκονται σε ανεξάρτητη εξελικτική πορεία και έτσι η διαχείριση και η διατήρησή τους θα πρέπει να είναι εστιασμένη και ξεχωριστή για τον καθέναν.

 

αρχική σελίδα
επιστροφή

 
 

Περιεχόμενα | Επικοινωνία | Πνευματικά Δικαιώματα | Συντελεστές

αρχή σελίδας

English Italiano